Acıkan doymam; susayan kanmam sanır

0.0/5 derecelendirme (0 oy)

İnsan, kendisine gerekli olan bir şeyden uzun süre yoksun kalırsa ona karşı olan tamah ve iştahı artar. Sonra onu elde edince, ne kadar çok olursa olsun, ken­disine yetmeyeceğini sanır. Aç insanların, gördükleri her yiyeceği canlarının istemesi gibi. Bu tür bir açgöz­lülük ve tamah, kişileri küçük düşürücü bir özelliktir.

Aza kanaat edilmediği, eldekiyle yetinilmediği za­manlarda söylenir.

Yorumlar

Genel Değerlendirme (0)

0 / 5 yıldız
  • Henüz hiç yorum yok

Yorum yapın

Misafir olarak yorum yapın

0 / 500 Karakter kısıtlaması
Metin uzunluğu 10-500 karakter arasında olmalı
Yorumlarınız yönetici tarafından değerlendirilecek.
hizmet koşulları.
var iuser="26229", ibanner="1"